Jak zorganizować podwórkową grę w rzucanie do celu

Podwórkową grę w rzucanie do celu przygotujesz z kilku otwartych pudełek, miękkich woreczków i oznaczonej linii rzutu. Wybierz wolne miejsce, ustaw cele stabilnie i dopasuj odległość do uczestników. Poniżej proponujemy prosty wariant zabawy: każdy wykonuje tyle samo rzutów, a punkty zdobywa za woreczki, które zostaną w pudełkach.

Wybierz miejsce i wyznacz pole gry

Zacznij od znalezienia równego, suchego fragmentu podwórka. Potrzebujesz miejsca na pudełka, stanowisko rzucającego oraz przestrzeń za celami. Sprawdź cały tor rzutu: nie powinien przecinać wejścia do budynku, chodnika ani drogi, którą ktoś może nagle przejść. Odsuń grę od okien, zaparkowanych samochodów i schodów.

Linię rzutu oznacz kredą na odpowiedniej nawierzchni albo ułóż płaski znacznik, o który trudno się potknąć. Osobno wskaż miejsce oczekiwania. Pozostali gracze stoją za rzucającym, a do pudełek podchodzą dopiero po zakończeniu jego kolejki. Na wspólnym podwórku pozostaw swobodne przejście mieszkańcom i przerwij rzuty, gdy ktoś wejdzie na pole gry.

Przygotuj pudełka i miękkie woreczki

W grach tego typu celem bywają koszyki lub otwory w tarczy. Do proponowanej wersji podwórkowej wystarczą otwarte pudełka: łatwo je ustawić, przestawić i sprawdzić, czy rzut był trafiony. Wybierz kartony bez wystających zszywek i ostrych elementów. Na początek ustaw je otworami do góry, bez budowania wysokiej konstrukcji.

Trzy pudełka, najlepiej z otworami różnej wielkości.
Trzy miękkie woreczki, podobne pod względem rozmiaru i ciężaru.
Kredę lub płaski znacznik do wyznaczenia linii.
Kartkę i ołówek do zapisywania wyników.
Taśmę do zabezpieczenia luźnych klap kartonu.

Użyj gotowych woreczków albo przygotuj je z mocnej tkaniny, z niewielką ilością suchego wypełnienia, na przykład ryżu. Dokładnie zamknij szwy i sprawdź je przed zabawą. Woreczek powinien pozostać miękki; nie wkładaj do niego kamieni ani metalowych przedmiotów. Jeśli wypełnienie się wysypuje, wycofaj go z gry. Przy małych dzieciach przygotowanie i kontrolę woreczków przejmuje dorosły.

Dobierz odległość po kilku próbnych rzutach

Nie ustalaj jednej odległości tylko dlatego, że odpowiada najstarszemu graczowi. Zacznij blisko i daj każdemu kilka prób bez punktów. Jeśli uczestnik nie dorzuca do pudełek, przesuń jego linię do przodu. Jeśli trafia niemal za każdym razem, zaproponuj dalszy rzut lub mniejszy cel. Zmieniaj jeden element naraz, żeby było jasne, co utrudnia zadanie.

Postaw największe pudełko najbliżej, a pozostałe nieco dalej lub obok niego.
Wyznacz początkową linię i poproś uczestników o spokojne rzuty od dołu.
Oceń, czy każdy ma realną szansę trafić, i w razie potrzeby wyznacz dodatkową linię.
Ustal pozycje pudełek i linie przed pierwszą punktowaną rundą.

Osobie rzucającej na siedząco ustaw cel tak, aby widziała jego wnętrze i miała miejsce na swobodny ruch ręki. Zaproponuj bliższą linię każdemu, kto jej potrzebuje. Warunki można dobrać indywidualnie, zachowując tę samą liczbę prób.

Ustal punktację i przeprowadź kolejki

W opisanym w źródle wariancie z koszykami trudniejsze cele dają więcej punktów, a wynik rozstrzyga suma po ustalonej liczbie rzutów. Dla pudełek proponujemy podobną zasadę: największy cel daje jeden punkt, średni dwa, a najmniejszy trzy. Przed rozpoczęciem pokaż wszystkim, które pudełko ma jaką wartość.

Każdy gracz wykonuje trzy rzuty w kolejce.
Punkt liczy się wtedy, gdy woreczek po rzucie pozostaje wewnątrz pudełka.
Woreczek leżący na krawędzi lub poza celem nie daje punktów.
Po kolejce zapisujecie wynik i dopiero wtedy zbieracie woreczki.
Gracie trzy rundy; wygrywa osoba z największą sumą punktów.
Przy remisie można uznać wspólne zwycięstwo albo rozegrać dodatkową kolejkę.

Wszyscy korzystają z tych samych woreczków. Jeśli pudełko przesunie się podczas zbierania, ustaw je z powrotem przed następną kolejką. Gdy cel przewróci się w trakcie rzutu, przerwij grę, popraw ustawienie i pozwól powtórzyć próbę.

Zmieniaj zabawę i zakończ ją wspólnym sprzątaniem

Po pierwszej rozgrywce zaproponuj wariant zespołowy: uczestnicy wspólnie próbują trafić do każdego pudełka. Możecie też zrezygnować z punktów i kolejno celować do wskazanego kartonu. Taka zmiana pozwala kontynuować zabawę bez ciągłego porównywania wyników. Nowe zasady ustalcie przed rundą, aby każdy wiedział, jakie ma zadanie.

Zrób przerwę, gdy uczestnicy tracą ochotę na kolejne rzuty. Jeśli wiatr przestawia pudełka albo karton namoknie, schowaj zestaw i wróć do gry w lepszych warunkach. Na koniec zbierz woreczki, kartony, taśmę oraz znaczniki. Sprawdź, czy na podwórku nie zostało rozsypane wypełnienie, a przejście jest wolne.